روزه‌هاى حرام ومكروه ( مسأله 1748 ) روزه عيد فطر وقربان حرام است . ونيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است يا أول رمضان ، اگر به نيت أول رمضان روزه بگيرد ، حرام مىباشد . ( مسأله 1749 ) اگر زن بواسطة گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين برود ، روزه أو حرام است . واحتياط واجب آنست ، اگر حق شوهر هم از بين نرود ، بدون اجازه أو روزه مستحبى نگيرد . ( مسأله 1750 ) روزه مستحبى أولاد ، اگر أسباب اذيت پدر ومادر يا جد شود حرام است . ( مسأله 1751 ) اگر پسر بدون اجازه پدر روزه مستحبى بگيرد ، ودر بين روز پدر أو را نهى كند ، چنانچه مخالفت أو موجب اذيتش باشد بايد افطار نمايد . ( مسأله 1752 ) كسى كه مىداند روزه براي أو ضرر ندارد ، اگر چه دكتر بگويد ضرر دارد ، بايد روزه بگيرد وكسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد ، اگر چه دكتر بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد واگر روزه بگيرد ، صحيح نيست . ( مسأله 1753 ) اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد واز آن احتمال ، ترس براي أو پيدا شود ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، نبايد روزه بگيرد ، واگر روزه بگيرد صحيح نيست . ( مسأله 1754 ) كسى كه عقيده‌اش اين است كه روزه براي أو ضرر ندارد . اگر روزه بگيرد وبعد از مغرب بفهمد روزه براي أو ضرر داشته در صورتي كه ضرر به مرتبه باشد كه با علم وعمد ارتكاب آن حرام است بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بجا آورد . ( مسأله 1755 ) غير از روزه‌هائى كه گفته شد ، روزه‌هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتابهاى مفصل گفته شده است .